Overview
Skocznik antylopi (Antidorcas marsupialis) to gatunek niewielkich antylop, zamieszkujący sawanny w południowej części Afryki. Zwierzęta te mają lirowate rogi, jasnobrązową sierść z ciemnobrązowymi akcentami, a także biały brzuch i pysk, na którym widnieją także ciągnące się od oczu brązowe paski. Samce i samice osiągają podobne rozmiary i u obu płci występują rogi o długości 35-50 cm, choć u samców są one masywniejsze. Osiągają średnio 0,71 do 0,86 m wysokości w kłębie i od 1,2 do 1,5 m długości ciała. Dorosłe osobniki ważą od 27 do 42 kg.
Wymagania wybiegu
Male
Female
Juvenile
Colourmorphs
Potrzeby wybiegu
Size
Wysokość w kłębie: 0.8 m
Środowisko
Male
35 kg
Female
35 kg
Bars use a log scale against the heaviest animal in the Zoopedia, the Hipopotam nilowy.
Measured as Wysokość w kłębie. The person stands 1.75 m tall for scale.
Dieta i urozmaicenie
Barrier grade
Grade 2 of 5
Minimum height
1.25 m minimum
Climbing & water
Climb proof
Not needed
Water barrier
Not allowed
Czerwona Lista IUCN
Minimum area
Land
425 m² + 55 m² na każde dodatkowe zwierzę
Shelter
11 m² na zwierzę
Environment
Temperature
14 do 41°C
Plant coverage
0-40%
Enclosure
Wybieg
Terrain
- Trawa: długa 25-100%
- Piasek 0-10%
- Gleba 10-100%
- Skała 0-20%
- Trawa 30-100%
Thriving Relationships
Sawanna afrykańska: sharing a habitat with one of these species fulfils a Thriving requirement.
Zachowania społeczne i rozmnażanie
Uwagi dla dozorców
- Siano
- Pokarm dla roślinożerców
Conservation
Grupa i rozmnażanie
Najmniej zagrożony
Least concern
Critically endangered
Wild population
2,000,000
2,000,000 - 2,500,000 in the wild. Rank 56 of 58 species with a known count, smallest first.
Skoczniki antylopie należą do gatunków najmniejszej troski, choć biorąc pod uwagę, jak wielkie stada migracyjne przemierzały dawniej Karru i Kalahari, dziś także zmagają się z wyzwaniami związanymi z fragmentacją siedlisk. Rozwój rolnictwa, stawianie ogrodzeń dla bydła oraz nadmierny wypas ograniczają dostęp do pożywienia i wody, szczególnie w okresie susz. Tam, gdzie poluje się na te zwierzęta komercyjnie, zarządcy łowisk selektywnie hodują nietypowe odmiany barwne, co w przypadku niewłaściwego zarządzania może przyczynić się do obniżenia integralności genetycznej gatunku. W wielu parkach narodowych chronione są kluczowe siedliska suche i półsuche, co umożliwia bardziej naturalną dynamikę populacji. Prywatne obszary ochrony przyrody i rezerwaty łowne także odgrywają istotną rolę w utrzymaniu żywotnych populacji w Afryce Południowej, często włączając skoczniki antylopie w systemy wielogatunkowe, które naśladują naturalne zespoły wypasowe. Lepsze planowanie korytarzy ekologicznych oraz usuwanie i modyfikacja wewnętrznych ogrodzeń w niektórych rezerwatach sprzyja przywracaniu powiązań ekologicznych. Stały monitoring trendów populacyjnych, zarządzanie genetyczne na terenach łownych oraz odpowiednie reagowanie na warunki suszy mają kluczowe znaczenie dla zapewnienia liczebności skocznika antylopiego i zachowania ich funkcji ekologicznej na całym rodzimym obszarze występowania tych zwierząt.
Zoopedia sketchbook
Ciekawostki o zwierzęciu
Keeper notes
Skoczniki antylopie tworzą złożone i podlegające zmianom struktury społeczne. Jak większość zwierząt kopytnych, żyją w stadach, na które może składać się wiele rodzajów grup. Mogą to być grupy mieszane, złożone z niedominujących samców, samic i młodzieży; grupy kawalerskie, złożone z dorastających i młodych samców; żyjące samotnie samce dominujące, które bronią swoich terytoriów przed innymi samcami, a także haremy, złożone z dominującego samca i wielu gotowych do rozrodu samic. Skład tych grup oraz ich liczebność zmieniają się w zależności od pory roku oraz dostępności pożywienia. Na przykład w porze deszczowej haremów jest więcej niż w innych okresach w roku. Skoczniki antylopie rozmnażają się przez cały rok, choć najczęściej w porze deszczowej. W celach rozrodczych terytorialny samiec dominujący zbiera w stado samice poszukujące pożywienia na jego terytorium i tworzy z nich harem. Popisuje się przed nimi, wyskakując wysoko w górę, i broni swojego rewiru przed innymi samcami. Zaleca się do samic z haremu, podchodząc do nich i kilkukrotnie tupiąc w ziemię. Jeśli samica jest gotowa do rozrodu, dopuszcza do siebie samca. Po trwającej od 5 do 6 miesięcy ciąży samica rodzi jedno cielę, które początkowo pozostaje w ukryciu, gdy matka poszukuje pożywienia. Po około miesiącu młode dołącza do stada. Matka karmi je swoim mlekiem do 4 miesiąca życia. Skoczniki antylopie osiągają dojrzałość płciową już w wieku 7 miesięcy; samice pozostają w stadzie matki, natomiast samce opuszczają je mniej więcej w wieku 6 miesięcy, aby dołączyć do stada kawalerskiego. W wieku 2 lat osiągają dojrzałość społeczną i ustanawiają swoje własne terytorium, jednak wiele samców nigdy nie obejmuje roli samca dominującego i nie gromadzi haremu, parząc się zamiast tego z gotowymi do rozrodu samicami z grupy mieszanej.
Group and breeding
Group
Group size
3-36 (maks. 1 samiec, samice do 35)
Male bachelor group
1-36
Female bachelor group
1-36
Offspring dispersal
Męskie potomstwo
Lifecycle and breeding
Life expectancy
7-14 lat
Age of sexual maturity
1 rok
Age of sexual sterility
Śmierć
Gestation or incubation
6 mies.
Interbirth period
6 mies.
Wielkość miotu
1
Mating system
Poligynia
Mating season
Bezsezonowe
Reproduction in captivity
Bardzo łatwe
Dominance
samce terytorialne z haremem samic
Powiązane zwierzęta
- Skoczniki antylopie potrafią skakać w górę na wysokość 2 m, szczególnie w okresie godowym. Takie skakanie nosi nazwę „pronking” (z niderlandzkiego: „pronken” znaczy popisywać się).
- Skoczniki antylopie są niewiarygodnie szybkie. W biegu osiągają prędkości rzędu 97 km na godzinę.
- Skoczniki antylopie nie muszą pić wody – niezbędną jej ilość są w stanie uzyskać z pożywienia.
- Skoczniki antylopie rozmnażają się przez cały rok, ale chętniej robią to w porze deszczowej.
- Wśród skoczników antylopich występują naturalnie osobniki o czarnym i o białym umaszczeniu, ale są rzadkie i stanowią pożądane trofea myśliwskie.
Taxonomy
Class
Order
Family
Genus
Species