Overview
Żyrafa siatkowana (Giraffa reticulata), zwana również żyrafą somalijską, zamieszkuje sawanny i lasy świetliste Kenii, Somalii oraz Etiopii. Wyróżnia się wśród innych podgatunków żyraf charakterystycznym umaszczeniem – dużymi, wielokątnymi łatami w kolorze od jasnobrązowego po czerwony, które są rozdzielone białymi liniami. Żyrafy słyną z długich szyj, umożliwiających im sięganie do liści, które nie są dostępne dla innych zwierząt. Podobnie jak w przypadku wszystkich żyraf, ten gatunek także wykazuje dymorfizm płciowy. Osobniki obu płci mają na głowach wyraźnie zarysowane kościste wyrostki – ossikony – które u samic są znacznie krótsze i cieńsze. Samcom wyrasta także czasem trzeci róg na czole. Samce są znacznie większe od samic – mierzą średnio 5,1 m, ale mogą dorastać nawet do 5,7 m, i ważą średnio 1200 kg. Samice mierzą średnio 4,45 m i ważą około 800 kg.
Found in Afryka
Regions
- Afryka
Biomes
Potrzeby wybiegu
Size
Wysokość: 4.6 to 5.4 m
Środowisko
Male
1,190 kg
Female
830 kg
Bars use a log scale against the heaviest animal in the Zoopedia, the Hipopotam nilowy.
Measured as Wysokość. The person stands 1.75 m tall for scale.
Dieta i urozmaicenie
Barrier grade
Grade 3 of 5
Minimum height
2 m minimum
Climbing & water
Climb proof
Not needed
Water barrier
Not allowed
Czerwona Lista IUCN
Minimum area
Land
1,500 m² + 125 m² na każde dodatkowe zwierzę
Shelter
25 m² na zwierzę
Environment
Temperature
12 do 36°C
Plant coverage
0-100%
Enclosure
Wybieg
Terrain
- Trawa 20-90%
- Piasek 10-50%
- Gleba 0-50%
- Skała 0-20%
- Podmokłe 0-10%
Thriving Relationships
Sawanna afrykańska: sharing a habitat with one of these species fulfils a Thriving requirement.
Zachowania społeczne i rozmnażanie
Uwagi dla dozorców
- Liście i gałęzie
- Siano
Enrichment items
Conservation
Grupa i rozmnażanie
Zagrożone
Least concern
Critically endangered
Wild population
11,050
11,050 in the wild. Rank 21 of 58 species with a known count, smallest first.
Żyrafa siatkowana jest uznawana za gatunek zagrożony. Spadek liczebności tych zwierząt wynika głównie z utraty siedlisk, kłusownictwa i konfliktów na linii człowiek-natura. Zasiedlane przez nie tereny leśne i sawannowe są dzielone lub przekształcane na potrzeby rolnictwa, osadnictwa lub infrastruktury. Odizolowane populacje mają mniejszy dostęp do partnerów i żywności, a do tego są bardziej narażone na ataki drapieżników. Żyrafy są dodatkowo celem kłusowników, którzy polują na nie dla mięsa, skór czy trofeów, a do tego muszą rywalizować ze zwierzętami hodowlanymi o dostęp do pastwisk i źródeł wody na terenach podatnych na występowanie susz. Brak stabilności politycznej na niektórych obszarach występowania żyraf utrudnia działania na rzecz ochrony przyrody i egzekwowanie obowiązujących przepisów prawnych. Pomóc żyrafom mają połączenie zarządzania siedliskami, programów antykłusowniczych i wdrażanych w ramach społeczności lokalnych inicjatyw ochrony przyrody. W niektórych rezerwatach populacje żyraf są monitorowane i chronione, a miejscowym społecznościom oferuje się programy motywacyjne – na przykład promujące ekoturystykę – które sprawiają, że ochrona tych zwierząt jest bardziej opłacalna niż polowanie na nie. Rozmnażanie w niewoli i translokacje mogą również przyczynić się do odbudowy populacji, jednak ich sukces uzależniony jest od możliwości utrzymania lub zwiększenia różnorodności genetycznej oraz stworzenia odpowiednich połączonych ze sobą siedlisk.
Zoopedia sketchbook
Ciekawostki o zwierzęciu
Keeper notes
Żyrafy siatkowane żyją w luźno powiązanych grupach. Samice żyją w stadach, które wspólnie wędrują i poszukują pożywienia, ale w ciągu swojego życia mogą kilkakrotnie opuszczać jedną grupę i dołączać do innych. Samce żyją w stadach kawalerskich lub prowadzą samotniczy tryb życia i podążają za stadami samic w nadziei na znalezienie partnerki do rozrodu. Im starszy jest samiec, tym więcej czasu poświęca na tropienie samic. Żyrafy siatkowane rozmnażają się bez względu na porę roku. Dojrzałe samce tropią grupy samic, szukając oznak gotowości do rozrodu. Ruja samicy trwa około 2 tygodnie, przy czym zaledwie 1 do 2 dni w cyklu to dni płodne. Samce agresywnie walczą z rywalami, uderzając szyjami, aby zapewnić sobie wyłączny dostęp do stada. Zaloty obejmują trącanie samicy pyskiem, dopóki ta nie pozwoli samcowi na kopulację. Po ciąży trwającej około 14 miesięcy samica rodzi jedno cielę. Ciąże bliźniacze zdarzają się niezwykle rzadko. Młode żyrafy są w stanie chodzić już w ciągu godziny od urodzenia. Matka ukrywa nowo narodzonego potomka przed grupą, dopóki ten nie skończy około 3 tygodni. Odstawianie od mleka matki rozpoczyna się w wieku 1 miesiąca i kończy w wieku około 1 roku. Młode zaczynają stopniowo uniezależniać się od matek, gdy osiągną wiek 1,5 roku. Żyrafy osiągają dojrzałość płciową w wieku od 3 do 5 lat. Młode samce w wieku 3 lat oddzielają się od stada rodzinnego i dołączają do stada kawalerskiego, ale z czasem zaczynają żyć coraz bardziej samodzielnie, aż w wieku około 7-8 lat, gdy osiągną pełnię wzrostu i są w stanie rywalizować z innymi samcami o samice, stają się całkowicie niezależne. Z kolei samice zwykle pozostają w stadzie matki dłużej, choć czasami w trakcie życia dołączają do innych stad samic.
Group and breeding
Group
Group size
3-12 (samce do 3, samice do 9)
Male bachelor group
1-12
Female bachelor group
1-12
Offspring dispersal
Męskie potomstwo
Lifecycle and breeding
Life expectancy
20-35 lat
Age of sexual maturity
4 l.
Age of sexual sterility
32 l.
Gestation or incubation
14.2 mies.
Interbirth period
21.8 mies.
Wielkość miotu
1
Mating system
Poligynia
Mating season
Bezsezonowe
Reproduction in captivity
Łatwe
Colourmorphs
- Osobnik leucystyczny
- Bez cętek
Dominance
dominacja samic oparta na wieku, preferują starsze samce
Powiązane zwierzęta
- Jeszcze do niedawna uważano, że wszystkie żyrafy to podgatunki należące do jednego gatunku – Giraffa camelopardalis. Analiza DNA wykazała jednak, że większość z nich to zupełnie odrębne gatunki.
- Samce żyraf z wiekiem stają się ciemniejsze, czasem nawet do tego stopnia, że myli się je z żyrafami melanistycznymi.
- Najbliższymi żyjącymi krewnymi żyraf są okapi.
- Dorosła żyrafa potrafi kopać z ogromną siłą, która jest śmiercionośna dla drapieżników. Sytuacje, w których dorosła żyrafa pada ofiarą drapieżnika, należą do rzadkości.
- Starożytni Grecy i Rzymianie wierzyli, że żyrafa jest krzyżówką wielbłąda i lamparta, dlatego łacińska nazwa żyrafy to „camelopardalis”.
Taxonomy
Class
Order
Family
Genus
Species
