Gnu pręgowane

Na wolności gnu pręgowane żyją w dużych stadach złożonych z kilku grup spokrewnionych ze sobą samic i ich potomstwa, stad kawalerskich oraz byków dominujących, które ustanawiają terytoria na żerowiskach. W sezonie rozrodczym, który trwa przez trzy tygodnie, na zakończenie pory deszczowej, dominujące samce ruszają tropem gotowych do rozrodu samic wędrujących po ich terytorium i tam żerujących. Gdy w pobliżu są takie samice, samce praktycznie nie jedzą ani nie śpią. Mogą się również gromadzić na czymś w rodzaju rykowiska, gdzie grupy złożone z samych samców prezentują się samicom, wydając dźwięki i pojedynkując się między sobą. Samiec, który pokona swoich rywali podczas takich godów, zapewnia sobie prawo do parzenia się z przebywającymi w pobliżu samicami. Wspina się wówczas na gotową do rozrodu samicę i kilkakrotnie z nią kopuluje. Po kopulacji samica pozostaje w pobliżu, a samiec odstrasza od niej inne samce. W ten sposób samiec może zgromadzić wokół siebie harem samic, jednak tuż po zakończeniu sezonu rozrodczego grupy samców i haremy rozdzielają się, aby ponownie utworzyć stada kawalerskie i stada roczniaków. Po trwającej około 8,5 miesiąca ciąży samica rodzi jedno cielę, które do 4 tygodnia żywi się wyłącznie mlekiem matki. Później zaczyna jeść trawę. Odstawienie następuje pomiędzy 8 a 10 miesiącem życia cielęcia i często się zdarza, że matka zachodzi wtedy ponownie w ciążę. Niedługo później roczniak opuszcza grupę samic, do której należy matka, aby dołączyć do stada złożonego z innych roczniaków lub młodych samców. Samice gnu pręgowanego osiągają dojrzałość płciową w wieku 16 miesięcy. U samców następuje to w wieku 2 lat, jednak muszą czasem poczekać jeszcze kilka lat, zanim odpowiednio rozrosną im się rogi, którymi będą mogły bronić terytorium lub pokonywać inne samce podczas godów, aby zdobyć samicę.

Na wolności gnu pręgowane żyją w dużych stadach złożonych z kilku grup spokrewnionych ze sobą samic i ich potomstwa, stad kawalerskich oraz byków dominujących, które ustanawiają terytoria na żerowiskach. W sezonie rozrodczym, który trwa przez trzy tygodnie, na zakończenie pory deszczowej, dominujące samce ruszają tropem gotowych do rozrodu samic wędrujących po ich terytorium i tam żerujących. Gdy w pobliżu są takie samice, samce praktycznie nie jedzą ani nie śpią. Mogą się również gromadzić na czymś w rodzaju rykowiska, gdzie grupy złożone z samych samców prezentują się samicom, wydając dźwięki i pojedynkując się między sobą. Samiec, który pokona swoich rywali podczas takich godów, zapewnia sobie prawo do parzenia się z przebywającymi w pobliżu samicami. Wspina się wówczas na gotową do rozrodu samicę i kilkakrotnie z nią kopuluje. Po kopulacji samica pozostaje w pobliżu, a samiec odstrasza od niej inne samce. W ten sposób samiec może zgromadzić wokół siebie harem samic, jednak tuż po zakończeniu sezonu rozrodczego grupy samców i haremy rozdzielają się, aby ponownie utworzyć stada kawalerskie i stada roczniaków. Po trwającej około 8,5 miesiąca ciąży samica rodzi jedno cielę, które do 4 tygodnia żywi się wyłącznie mlekiem matki. Później zaczyna jeść trawę. Odstawienie następuje pomiędzy 8 a 10 miesiącem życia cielęcia i często się zdarza, że matka zachodzi wtedy ponownie w ciążę. Niedługo później roczniak opuszcza grupę samic, do której należy matka, aby dołączyć do stada złożonego z innych roczniaków lub młodych samców. Samice gnu pręgowanego osiągają dojrzałość płciową w wieku 16 miesięcy. U samców następuje to w wieku 2 lat, jednak muszą czasem poczekać jeszcze kilka lat, zanim odpowiednio rozrosną im się rogi, którymi będą mogły bronić terytorium lub pokonywać inne samce podczas godów, aby zdobyć samicę.