Overview
Baktrian (Camelus bactrianus) to duży ssak kopytny, zamieszkujący Azję Środkową. Bywa również zwany wielbłądem domowym; jest blisko spokrewniony z dzikim wielbłądem dwugarbnym (C. ferus) – oba gatunki pochodzą od wspólnego przodka. Baktrian ma dwa garby i grube wełniste futro o piaskowym, ciemnobrązowym lub białym ubarwieniu. Jego wysokość w kłębie wynosi od 1,6 m do 1,8 m, a całkowity wzrost wraz z garbami może sięgać nawet 2,3 m. Waży od 300 kg do 1000 kg. Samce bywają nawet o 20% większe od samic i osiągają większą masę – średnio 600 kg, zaś samice – około 480 kg.
Found in Azja
Regions
- Azja
Wymagania wybiegu
Male
Female
Juvenile
Colourmorphs
Osobnik leucystyczny
Osobnik leucystyczny
Osobnik leucystycznyPotrzeby wybiegu
Size
Wysokość w kłębie: 1.7 to 2 m
Środowisko
Male
725 kg
Female
725 kg
Bars use a log scale against the heaviest animal in the Zoopedia, the Hipopotam nilowy.
Measured as Wysokość w kłębie. The person stands 1.75 m tall for scale.
Dieta i urozmaicenie
Barrier grade
Grade 2 of 5
Minimum height
1.25 m minimum
Climbing & water
Climb proof
Not needed
Water barrier
Not allowed
Czerwona Lista IUCN
Minimum area
Land
650 m² + 100 m² na każde dodatkowe zwierzę
Environment
Temperature
-40 do 40°C
Plant coverage
0-20%
Enclosure
Wybieg
Terrain
- Trawa 0-80%
- Piasek 0-100%
- Gleba 0-50%
- Skała 0-20%
- Śnieg 0-100%
- Podmokłe 0-5%
Zachowania społeczne i rozmnażanie
Uwagi dla dozorców
- Siano
- Pokarm dla roślinożerców
Conservation
Grupa i rozmnażanie
Udomowione
Least concern
Critically endangered
Wild population
2,000,000
2 000 000 (wartość szacunkowa) in the wild. Rank 56 of 58 species with a known count, smallest first.
Baktrian, zwany też wielbłądem domowym, to udomowiony gatunek o licznych i stabilnych populacjach, dzięki czemu nie jest zagrożony wyginięciem. Jednak spokrewniony z nim dziki wielbłąd dwugarbny jest gatunkiem krytycznie zagrożonym i niemal wymarłym. W warunkach hodowlanych baktrian pełni rolę ambasadora, który pomaga podnosić świadomość społeczną i pozyskiwać fundusze; powiększa on także możliwości badawcze, które mogą przynieść korzyści i przyczynić się do przetrwania dzikiego gatunku. Dzikie wielbłądy dwugarbne istnieją jedynie w małych, odizolowanych stadach rozproszonych po pustyni Gobi. Zagrożeniem dla nich jest utrata siedlisk, kłusownictwo i zatrucia, a także zakłócanie spokoju poprzez górnictwo i rozwój infrastruktury; dodatkowym problemem jest krzyżowanie się ze zdziczałymi wielbłądami domowymi. Problemy te potęguje niska liczebność populacji oraz niedostępność obszarów, na których zwierzęta te występują, co utrudnia monitorowanie gatunku oraz szybkie reagowanie na zagrożenia. Działania ochronne polegają przede wszystkim na dbaniu o siedliska oraz tworzeniu patroli antykłusowniczych. Ponadto hodowla w niewoli stanowi pewnego rodzaju „zabezpieczenie“ dla populacji. Niektóre organizacje skupiają się także na współpracy ze społecznościami lokalnymi, by zmniejszyć ryzyko krzyżowania się gatunków, oraz prowadzą kampanie ograniczające przypadki niepokojenia zwierząt przez infrastrukturę na obszarach kluczowych.
Zoopedia sketchbook
Ciekawostki o zwierzęciu
Keeper notes
Wielbłądy są zwierzętami społecznymi, na wolności żyjącymi w haremach, które składają się z dominującego samca, kilku samic – jego partnerek – oraz wspólnego potomstwa. Samiec dominujący przewodzi stadu w trakcie wędrówek. Niezwiązane samce żyją samotnie lub w „stadach kawalerskich“, dopóki nie zdobędą własnego haremu samic. Baktriany są gatunkiem udomowionym, ale część stad żyje w półdzikich warunkach i przejawia naturalne zachowania godowe. Ich okres godowy przypada na marzec i kwiecień, ale ze względu na to, że owulacja jest u nich indukowana, hodowcy mogą stosować sztuczne zapłodnienie, aby do ciąży doszło w innym czasie. W trakcie naturalnego sezonu godowego dominujący samiec kopuluje ze wszystkimi dorosłymi samicami w haremie i bywa agresywny wobec innych samców. Ciąża u samic baktriana trwa około 13 miesięcy i zwykle rodzi się jedno młode, choć sporadycznie pojawiają się bliźnięta. Młode są karmione przez matkę do ukończenia 1,5 roku. Młode pozostają przy matce i stadzie do wieku około 3-5 lat, kiedy to osiągają dojrzałość płciową; wówczas opuszczają stado, by założyć własne lub dołączyć do innego, niespokrewnionego stada.
Group and breeding
Group
Group size
2-11 (maks. 1 samiec, samice do 10)
Male bachelor group
1-2
Female bachelor group
1-11
Offspring dispersal
Męskie potomstwo
Lifecycle and breeding
Life expectancy
30-45 lat
Age of sexual maturity
6 l.
Age of sexual sterility
35 l.
Gestation or incubation
13 mies.
Interbirth period
23 mies.
Wielkość miotu
1
Mating system
Poligynia
Mating season
Wiosna
Reproduction in captivity
Bardzo łatwe
Dominance
dominujący samiec
Powiązane zwierzęta
- Baktriany nie rodzą się z garbami. Wyrastają one stopniowo, kiedy młode zaczyna spożywać stały pokarm.
- Wielbłądy mają długie rzęsy, umieją też całkowicie zamknąć swoje nozdrza, dzięki czemu mogą się chronić przed burzami piaskowymi.
- Garby baktriana składają się z tłuszczu i rosną w okresach, w których panuje obfitość pożywienia, a gdy brakuje żywności – kurczą się, dostarczając energii wielbłądowi.
- Baktriany nie są wybredne, jeśli chodzi o pożywienie; zjadają nawet twardą, gorzką i ciernistą roślinność, padlinę, a gdy są bardzo głodne – także namioty, liny, ubrania i inne przedmioty.
- Baktriany udomowiono 4000 lat temu na stepach Azji Środkowej; hoduje się je w stadach, pozyskując mleko i wełnę.
Taxonomy
Class
Order
Family
Genus
Species
