Guziec zwyczajny

Struktura społeczna u guźców zwyczajnych jest złożona. Dojrzałe samice żyją zwykle razem z potomstwem w grupach spokrewnionych osobniczek. Jednak po ukończeniu roku prosię może odłączyć się od grupy matki i rozpocząć życie w grupie rodzeństwa, która rozdziela się, gdy młode dorosną. Młode samice powracają zwykle do grupy matki, natomiast młode samce tworzą stada kawalerskie, w których żyją, aż osiągną odpowiedni wiek i siłę, aby rozpocząć samotne życie. Guźce zwyczajne rozmnażają się od stycznia do czerwca. Samce guźca zwyczajnego mają dwie strategie parzenia. Jedna z nich to „pozostawanie“, a druga – „wędrowanie“. Samiec pozostający dołącza do stada samic w okresie godowym i uniemożliwia innym samcom zbliżanie się, a równocześnie stara się powstrzymywać samice od odchodzenia do innych samców. Samce wędrujące szukają różnych stad i próbują parzyć się z samicami z tych grup, często rywalizując przy tym z samcem pozostającym. Po trwającej 5-6 miesięcy ciąży samica guźca zwyczajnego rodzi w norze z dala od stada od 1 do 5 prosiąt. Młode przebywają w norze przez kilka tygodni, podczas których ssą mleko, a następnie razem z matką wracają do grupy. Pokarm stały zaczynają przyjmować w wieku 3 tygodni, a w pełni odstawione od mleka matki zostają, gdy osiągną 6 miesięcy. Prosięta osiągają dojrzałość płciową w wieku 2 lat, chociaż samce rzadko przystępują do rozmnażania przed ukończeniem 4-5 lat. Samice pozostają w stadzie, a samce dołączają do grupy kawalerskiej i z wiekiem zaczynają prowadzić samotniczy tryb życia.

Struktura społeczna u guźców zwyczajnych jest złożona. Dojrzałe samice żyją zwykle razem z potomstwem w grupach spokrewnionych osobniczek. Jednak po ukończeniu roku prosię może odłączyć się od grupy matki i rozpocząć życie w grupie rodzeństwa, która rozdziela się, gdy młode dorosną. Młode samice powracają zwykle do grupy matki, natomiast młode samce tworzą stada kawalerskie, w których żyją, aż osiągną odpowiedni wiek i siłę, aby rozpocząć samotne życie. Guźce zwyczajne rozmnażają się od stycznia do czerwca. Samce guźca zwyczajnego mają dwie strategie parzenia. Jedna z nich to „pozostawanie“, a druga – „wędrowanie“. Samiec pozostający dołącza do stada samic w okresie godowym i uniemożliwia innym samcom zbliżanie się, a równocześnie stara się powstrzymywać samice od odchodzenia do innych samców. Samce wędrujące szukają różnych stad i próbują parzyć się z samicami z tych grup, często rywalizując przy tym z samcem pozostającym. Po trwającej 5-6 miesięcy ciąży samica guźca zwyczajnego rodzi w norze z dala od stada od 1 do 5 prosiąt. Młode przebywają w norze przez kilka tygodni, podczas których ssą mleko, a następnie razem z matką wracają do grupy. Pokarm stały zaczynają przyjmować w wieku 3 tygodni, a w pełni odstawione od mleka matki zostają, gdy osiągną 6 miesięcy. Prosięta osiągają dojrzałość płciową w wieku 2 lat, chociaż samce rzadko przystępują do rozmnażania przed ukończeniem 4-5 lat. Samice pozostają w stadzie, a samce dołączają do grupy kawalerskiej i z wiekiem zaczynają prowadzić samotniczy tryb życia.