Bestiariusz Khorinis III

Tom III: Naturalne pancerze i ochrona

Spośród wszystkich stworzeń żadne nie może dorównać imponującym adaptacjom obronnym jaszczurów. Ciało tych gadów pokryte jest kostnymi łuskami, a dokładniej płytkami naturalnego pancerza, które pokrywają ich grzbiet i boki. Najbardziej charakterystyczne są łuski grzbietowe, które tworzą wyraźny grzebień wzdłuż kręgosłupa. Każda płytka jest połączona z ciałem indywidualnie, zapewniając ochronę i elastyczność.

Najwyraźniej cechę tę widać u jaszczurów zielonołuskich: ich zazębiające się łuski tworzą naturalny pancerz, zauważalny dzięki połyskowi w słońcu. Żółte oczy i wydatne zęby odzwierciedlają terytorialną naturę jaszczurów, choć te rzadko oddalają się od upatrzonego miejsca odpoczynku, które zazwyczaj jest dobrze nasłonecznione i znajduje się w pobliżu zbiornika wodnego.

Znacznie niebezpieczniejszy krewny, brzytwiak, posiada o wiele bardziej zaawansowany system obronny. Ciała brzytwiaków pokryte są ciemnymi, zazębiającymi się płytkami, które tworzą coś w rodzaju pełnego pancerza. Najbardziej rzuca się w oczy wyraźny grzebień, gdzie płytki tworzą ostre wypustki. W połączeniu z solidną budową ciała i agresywnym usposobieniem brzytwiak stanowi znacznie większe zagrożenie niż jego krewniacy.

Prawidłowo pozyskane fragmenty naturalnego pancerza brzytwiaka błyskawicznie znajdują nabywców zarówno pośród zbrojmistrzów, jak i alchemików.