อนาคตอันรุ่งโรจน์

พวกเราพยายามทะยานขึ้นไป พยายามหลบหนี พยายามช่วยชีวิตตัวเอง และพยายามรักษาเปลวเพลิงพระแม่เอาไว้ แต่พวกเราถูกรั้งไว้ ไม่อาจไปไหนได้ มีบางสิ่งยึดเหนี่ยวพวกเราไว้ และพวกเราทุกคนต่างรู้ดีเหลือเกินว่าสิ่งนั้นคืออะไร แผนในตอนนี้คือการก้าวเข้าสู่เปลวเพลิง นั่นคือหนทางสุดท้ายที่พวกเรายังเหลืออยู่ ส่วนคนอื่นๆ ก็กำลังเก็บข้าวของ สิ่งของที่พวกเขาหวงแหนที่สุด ข้าไม่รู้ว่าพวกเขาคาดหวังอะไรจากการกระทำนั้น บางทีพวกเขาเองก็อาจไม่รู้เช่นกัน แต่ความตื่นตระหนกของพวกเขากำลังแพร่กระจาย และบัดนี้ข้าก็เริ่มรู้สึกถึงมันเช่นกัน สิ่งเดียวที่ยังมีคุณค่าอย่างแท้จริงและหลงเหลืออยู่กับข้าก็คือบล็อกก่อสร้างทองคำล้วน แต่มันหนักเกินไป ข้าจำต้องทิ้งมันไว้เบื้องหลัง และได้แต่หวัง ข้าจะก้าวเข้าไปในสภาพเช่นนี้ ความรู้คือสิ่งเดียวที่ควรค่าแก่การนำติดตัวไปอยู่แล้ว สิ่งอื่นทั้งหมดล้วนเป็นเพียงน้ำหนักที่ถ่วงรั้ง

(แต่เผื่อไว้ก่อน ข้าได้ซ่อนพวกมันไว้ใกล้ๆ ทว่าอยู่พ้นจากสายตา เพื่อว่าเมื่อข้ากลับมา จะยังมีบางสิ่งรอคอยข้าอยู่)