Bitwa o Varant - tom I

… jednak generał Rhobar zdecydował się zaatakować. Zebrał swoje wojsko i uderzył skoncentrowanymi siłami na słabo bronioną prawą flankę nieprzyjaciela. Nie tracił cennego czasu na zbyteczne potyczki, lecz niczym miecz dzierżony przez wprawnego szermierza wbił się w bok przeciwnika i ciął żołnierzy, jak gdyby byli jedynie słabymi żyłami – pomimo złączenia z silnym i zdrowym sercem. Nieustannie pchał swych ludzi do przodu – w kierunku granicy Varantu. Wiedział, że aby wygrać tę bitwę, musi podzielić siły wroga i uniemożliwić Gellonowi oraz Lukkorowi

połączenie sił i zadanie mu druzgocącego ciosu. Gdyby udało mu się przerwać ich linie zaopatrzeniowe, zwycięstwo byłoby pewne…

… Gellon poległ, jego armia została pokonana, a jego ludzie, pozbawieni przywódcy, uciekali w popłochu. Jednak Rhobar nie chciał pozostawić wrogowi żadnej szansy na przegrupowanie się i natychmiast rozkazał podjąć marsz, by całkowicie wyeliminować niedobitków. Lukkor postanowił wówczas wykorzystać okazję i wymierzyć zmęczonym walką oddziałom Rhobara śmiertelny cios…