Astronomia

W centrum znajduje się sfera materialna z czterema żywiołami: ziemią, wodą, ogniem i powietrzem – wszystkim tym, co przemija – a w jej sercu kryje się niewyobrażalny mrok Beliara. Ponad tym wszystkim rozciąga się jednak sfera niebiańska.

W kosmicznej hierarchii człowiek jest odbiorcą. Dusza jego osiąga najwyższy poziom egzystencji: boskiego ducha, jednak jego ciało jest ulotne, stworzone z materii sfery materialnej. Odbicie jednej całości – wielki świat w maleńkim naczynku.

Okres synodyczny planet, czyli czas między dwiema identycznymi pozycjami względem południka naszego świata, zmienia się o kilka stopni w ciągu każdego stulecia. Na tej podstawie możemy wywnioskować, że jesteśmy w ciągłym ruchu – związani ze sobą nawzajem oraz z nieustającą podróżą, którą odbywamy wraz z całym kosmosem.

Tworząc kalendarz, przyjrzeliśmy się najpierw podróży księżyca po nieboskłonie oraz obrotom sfer niebieskich, aby zachować zgodność z rzeczywistą długością cyklu słonecznego.