Overview
Surykatka szara (Suricata suricatta) to gatunek społecznych zwierząt z rodziny mangustowatych, który zamieszkuje rozległe nory na sawannach i terenach półpustynnych południowej Afryki. Zwierzęta te mają płaską, spiczastą głowę, pysk w kolorze piaskowym oraz czarne oczy i uszy. Ich grzbiet pokryty jest cętkowanym futrem w kolorze szarożółtym, a ogon jest spiczasty o czarnym zakończeniu. Surykatki poruszają się na czterech łapach, ale gdy są zaniepokojone, przyjmują charakterystyczną postawę, stając na tylnych nogach. Surykatki szare osiągają 24-35 cm długości i ważą od 620 do 970 g. Samice są z reguły cięższe od samców.
Potrzeby wybiegu
Size
Długość: 0.3 m
Środowisko
Male
0.775 kg
Female
0.775 kg
Bars use a log scale against the heaviest animal in the Zoopedia, the Hipopotam nilowy.
Measured as Długość. The person stands 1.75 m tall for scale.
Dieta i urozmaicenie
Barrier grade
Grade 1 of 5
Minimum height
1.25 m minimum
Climbing & water
Climb proof
Not needed
Water barrier
Not allowed
Czerwona Lista IUCN
Minimum area
Land
180 m² + 14 m² na każde dodatkowe zwierzę
Shelter
2 m² na zwierzę
Environment
Temperature
14 do 41°C
Plant coverage
0-35%
Enclosure
Wybieg
Terrain
- Piasek 30-70%
- Gleba 20-70%
- Skała 0-30%
- Trawa: krótka 0-30%
- Podmokłe 0-5%
Zachowania społeczne i rozmnażanie
Uwagi dla dozorców
- Mięso mielone
- Mączniaki
Enrichment items
Conservation
Grupa i rozmnażanie
Najmniej zagrożony
Least concern
Critically endangered
Surykatka szara zalicza się do gatunków najmniej zagrożonych, gdyż mierzy się ze stosunkowo niewielką liczbą zagrożeń. Mimo wszystko nadal mogą one wpływać na lokalne populacje i równowagę ekologiczną. Degradacja siedlisk wynikająca z rozwoju rolnictwa, górnictwa i ekspansji człowieka może zakłócać naturalne środowisko surykatki, szczególnie w niektórych częściach Afryki południowej. Ponadto długoterminowe zagrożenie stanowią także zmiany klimatyczne, gdyż mogą zmieniać suche ekosystemy, na których polegają te zwierzęta. Surykatki są również podatne na choroby, także te, które są przenoszone przez zwierzęta domowe. Działania na rzecz ochrony przyrody duży nacisk kładą na ochronę siedlisk i badania środowiska. Obszary chronione, takie jak parki narodowe i rezerwaty w Afryce południowej, zabezpieczają siedliska surykatek przed zagrożeniami związanymi z rozwojem i eksploatacją. Badania naukowe skupiające się na zachowaniach surykatek szarych, ich strukturach społecznych, a także dynamice chorób dostarczają cennych informacji, które pozwalają opracować odpowiednie strategie ochronne. Ponadto poprzez edukację publiczną i odpowiedzialną ekoturystykę zwiększa się świadomość społeczeństwa i wspiera się ochronę populacji surykatki szarej. Choć surykatki szare nie są objęte intensywnymi programami ochrony przyrody, nadal korzystają na szerzej zakrojonych działaniach dbających o zachowanie bioróżnorodności i zdrowych ekosystemów na ich naturalnym obszarze występowania.
Zoopedia sketchbook
Ciekawostki o zwierzęciu
Keeper notes
Surykatki szare żyją w grupach rodzinnych i należą do zwierząt eusocjalnych, co oznacza, że cechują się rozwiniętą strukturą społeczną, w której poszczególne osobniki mają wyraźnie określone role. Samica alfa wybierana jest na podstawie wieku i rozmiaru, ale gdy się starzeje, młodsze samice zaczynają rywalizować z nią o tę pozycję. Surykatki mogą się rozmnażać się przez cały rok, choć najintensywniej w okolicach obfitych opadów deszczu. Samica alfa rodzi większość młodych w grupie. Jeśli dostępna jest duża ilość pożywienia, podległe samice sporadycznie także się rozmnażają, ale ich młode mogą zostać zabite przez alfę. Samce chcące zapłodnić samicę alfa walczą z nią, łapiąc ją i podgryzając jej pyszczek. Jeśli samiec wygra, łapie samicę w pasie i przystępuje do kopulacji. Po trwającej -60-70 dni ciąży rodzi się 3 do 7 młodych, które pozostają w legowisku przez 16 dni; tu ochraniają je i karmią samica alfa i inni członkowie stada. Młode wybierają się w pobliże wejścia do nory, by się pobawić, a gdy ukończą 26 dni, dorosłe osobniki zaczynają uczyć je zdobywania pożywienia i polowania na różne ofiary. Pokazują im na przykład, w jaki sposób usunąć żądło skorpiona przed jego zjedzeniem. Młode zostają odstawione od mleka matki w wieku 7-9 tygodni, a po osiągnięciu 12 tygodni potrafią już samodzielnie zdobywać pożywienie. Młodociane osobniki osiągają dojrzałość płciową, gdy mają 2-3 lata. Samce migrują w pojedynkę, w parach lub trójkach, poszukując niespokrewnionego stada lub samotnej samicy, aby założyć własne stado. Niespokrewnione grupy są wobec nich wrogie i zaakceptowanie przybyszy może zająć kilka dni. Samice często pozostają w swoich grupach rodzinnych, aby w przyszłości rzucić wyzwanie samicy alfa, ale te, które z nią przegrają, zostaną wygnane ze stada.
Group and breeding
Group
Group size
2-30 (samce do 20, samice do 20)
Male bachelor group
1-12
Female bachelor group
1-3
Offspring dispersal
brak
Lifecycle and breeding
Life expectancy
12-20 lat
Age of sexual maturity
3 l.
Age of sexual sterility
Śmierć
Gestation or incubation
2.2 mies.
Interbirth period
9.8 mies.
Wielkość miotu
1-3
Mating system
Poliandria
Mating season
Bezsezonowe
Reproduction in captivity
Bardzo łatwe
Colourmorphs
- Osobnik leucystyczny
- Osobnik albinotyczny
Dominance
samica alfa w społeczności matriarchalnej
Powiązane zwierzęta
- Surykatka szara ma zęby i przednie pazury przystosowane do kopania. Może też zamknąć uszy i nozdrza, aby zapobiec przedostawaniu się ziemi do wnętrza.
- Surykatki otaczają i czasami zabijają węże, które wejdą na ich terytorium.
- W niektórych regionach Republiki Południowej Afryki surykatki szare hoduje się na ziemiach rolnych z uwagi na ich zdolność do zwalczania gryzoni i szkodliwych owadów.
- Samice surykatek szarych mają hierarchię społeczną, w której najstarsza i największa samica pełni zazwyczaj rolę samicy alfa.
- Surykatki szare mają w stadach „strażników”, którzy przy pomocy różnych dźwięków ostrzegają członków stada przed drapieżnikami.
Taxonomy
Class
Order
Family
Genus
Species