Pokusa baśni

John opowiedział mi wczoraj kolejną historię. Zdaje się, że alkohol, który wspólnie wypiliśmy, rozwiązał mu usta i rozpalił wyobraźnię. Nie miałem nic przeciwko... noc była parna i sprzyjała tajemniczości. Nachylił się ku mnie, szepcząc, jakby miał zdradzić jakiś sekret... Jego oddech owionął mi ucho. W głowie mi szumiało od wypitego piwa, ale słuchałem uważnie.

Dawno temu żył mężny rycerz, którego klątwa Płomienia doprowadziła do upadku. Pomimo klęski, rycerz nie dążył do zemsty, lecz nawrócenia. Zdeterminowany, by odpokutować swe winy, wędrował po skraju Krainy Żaru, by dotrzeć do starego, podniebnego portu - jedynego miejsca, które mogło skierować go ku przebaczeniu.

Lecz gdy przystań wiatrów zawiodła, jego hart również. Zdruzgotany, uklęknął na szczycie góry i z daleka wpatrzył się w port, czekając... aż opuściło go życie.

Rycerz pragnie czegoś, czego nigdy nie zdobędzie. Doskonale rozumiem jego udrękę... kurczowe trzymanie się obietnicy, szeptu pełnego nadziei... Słowa Johna wciąż brzęczą mi w głowie. Powtarzam sobie, że to tylko baśń... ale jej słodka pokusa raz po raz na powrót zwabia mnie do niego.