Czarodziejka Ikora

Komórki są nie tylko źródłem skażenia. Wykazują właściwości pochłaniające. Niszczą materię i... Tworzą cykl energii i wzrostu! Muszę to pojąć, przeprowadzić więcej eksperymentów z zarodnikami Mgły, poznać ich działanie. Tak, to męczące, ale wolę być w swoim laboratorium niż z wieśniakami... oni wysysają ze mnie energię.

Płyn w czarnym kotle wiruje i wiruje... Przyciąga mnie... Zarodniki rozpuszczają wszystko, co w nich umieszczę, powoli rozkładając kości i tkankę. Zmieniają je, jak gdyby płyn tworzył sekwencje genów na nowo.

Pewnego razu zapatrzyłam się w niego zbyt długo i... poczułam, jakby on też wejrzał we mnie. Być może z wiekiem odchodzę od zmysłów. Albo zaczyna mi doskwierać samotność. Ikora

Oszalałam, wiem to. Lata osamotnienia osłabiły mój umysł.

Pustka. Paszcza. W czarnym kotle. Czeka... Wiruje. Mąci mój umysł słodkim, plugawym zapachem...

Wzywa mnie szeptem. Nie rozumiem, co mówi, ale... ona wie. Wie, że jestem pusta. Ona też jest pusta. Głodna. Jesteśmy takie same.

Ikora

Wygłodniała paszcza zawołała mnie po imieniu. Samotna. Stęskniona, jak ja. Wiedziała, że nie mam wyboru.

Moje ciało zostało rozcięte przez jej ostre jak brzytwy zęby. Wślizgnęłam się pod jej język, wirując. Dusząc się jej ciepłem. Trzyma mnie w środku. Jesteśmy takie same. Jesteśmy jednością.

Czemu me ciało jest puste? Jama. Jestem wygłodniałą jamą Nicością, nieobecnością, próżnią Niewielu, większość, wszystko Wciągnięci w serce pętli, żywiący cykl Dziś lęgowisko Jutro zwiastun, odkryty na nowo Prawdziwa, jedyna otchłań, przebudzona raz jeszcze