Ucieczka z więzienia

Nie ma już nikogo, kto mógłby nas zniewolić. Nie ma zasad ani prawa... Czasy zbrodni i kary, prawości i występku, przeminęły.

Strażnicy uciekli, rozpierzchli się na pierwszą oznakę kłopotów jak szczury... zostawiając nas, abyśmy zgnili w celach. I to jeszcze mnie, MNIE! Przecież mówiłem, że jestem NIEWINNY! Tchórze. Wszyscy, co do jednego. Niech się udławią pyłem!

Gdyby nie matrona Lupa, panowałby tu chaos. Nawet najgłośniejsze zbiry milkną, gdy kroczy w pobliżu - wyje i pluje kwasem, a oni kulą się ze strachu, skamląc. W powietrzu zawsze unosi się zapach alkoholu...

Ona ma plan. Nie da się przedrzeć przez bramę, ale... podobno ściany są puste, a za jej celą jest jaskinia. Chodzą pogłoski, że z zewnątrz pomaga jej siostra. Może uda nam się uciec!

PRZEBILIŚMY SIĘ przez ścianę! Lupa rozkruszyła kamień, a za gruzami NAPRAWDĘ była jaskinia! Gdy pył opadł, zobaczyliśmy wygłodniałe spojrzenia Vukah... ale z matroną u boku nic nie mogło nas przerazić! Wyła, ryczała, pluła i miażdżyła - w plugawym szale niemalże obdarła ich żywcem ze skóry!

Dzięki temu droga jest czysta, a niebo przejrzyste! Nie zatrzymamy się! Zdobędziemy cały świat! Kruczy Donżon to dopiero początek! Siostra Lupy zajmie Azyl Surata, podczas gdy my zbudujemy własne LEGOWISKO, które przyćmi Umbrową Jamę! Zajmiemy Wyżyny Koczowników, nie, być może i całe Orindell! CHWAŁA matronie Lupie!