Opowieść rybaka

To prawda! Świecące duszki świętują, tańczą radośnie pośród fal!

Widziałam je, o tak! Na własne oczy! Światła tańczyły o świcie, w głębi mrocznych wód... Błyszczące w toni... Wiele dekad po odejściu królowej Pikemead!

Ludzie prychają i kpią, ale ja wiem, co widziałam. Czy to znak? Czy ona powróci? Czy Dolina Żaru może się zjednoczyć? Być może los w końcu się do nas uśmiecha!

Najdrożsi, wysłuchajcie mojej opowieści! To prawda! Oni powrócili! Widziałem duszki na własne oczy, u wybrzeży Białego Wichru, jaśniejsze niż kiedykolwiek wcześniej! Powróciły, by przynieść chwalebne światło z głębin, przybywając z zatoki!

Nie obawiajcie się! Duszki to nasi gadzi bracia! Lśniące, łuskowate grzbiety wyłaniają się spod wody, gotowe nieść was do bezpieczniejszych brzegów!

Szczęście musi nam sprzyjać! Nasza wojna dobiegnie końca, szał na Eliksir ustąpi! Woda i deszcz oczyszczą się, a ziemia przestanie kwaśnieć! Dobre znaki są wszędzie dookoła!