Walka ze skrzydlatą bestią Wyjącej Grani

To prawda, skrzydlata bestia istnieje.

Jej skrzydła przysłaniają słońce i z każdym uderzeniem ślą kąśliwy wiatr ku dolinom. Jej ogłuszający ryk przebija kamień, wstrząsając ziemią pod nami i naszą wiarą. Bestia włada niebem, jakby przypadło jej w dziedzictwie - jest wybranym czempionem, który wyrwał się z serca góry.

Lecz można ją powalić. Można ją pokonać.

Widziałem tę zmorę o świcie splunęła na horyzont ogniem, który wyglądał jak łzy samego słońca.

Te kule płomieni niosą śmierć i zniszczenie... ale wierzę, że mając odpowiednie wyczucie czasu, można je sparować i odesłać z powrotem w paszczę bestii!

Zostaliśmy zdziesiątkowani, a nasze morale jest niskie.

Nasi wojownicy mogą kryć się za tarczami i mieczami, a magowie wzywać moce żywiołów... ale co mamy robić my, łucznicy? Nasze strzały są dla bestii jak wykałaczki!

Lecz być może istnieje sposób na to, by ją osłabić. Robię więcej strzał ogłuszających... One są w stanie zmusić to plugawe zwierzę, by choć na chwilę wylądowało, a wtedy inni mogą je zaatakować! Może dałoby się stworzyć podobną amunicję dla naszych balist?

Póki nie wymyślę czegoś lepszego, te strzały ogłuszające muszą wystarczyć. Gdy potwór wróci, będziemy gotowi!

Te sępy nauczyły mnie przynajmniej jednej rzeczy. Najwyraźniej boją się burzy - przerażają je błyski i grzmoty!

Na pewno da się jakoś wykorzystać tę wiedzę... nie tylko przeciw tej latającej zarazie, ale może nawet w walce ze skrzydlatą bestią, która nawiedza Wyjącą Grań!

Czyżby odpowiedzią na nasze modlitwy była katalizowana błyskawica? Potrzebne są dalsze badania... ale napawa mnie nadzieja! Póki tego nie sprawdzę, będę żałować każdego dnia z ładną pogodą...