Zawsze razem

Nieważne, co mówią. Nie zapomnę o tobie. Wiem, że gdzieś tam jesteś, Sophie, schwytana w sercu Mgły.

Bez ciebie ta wieża nie jest domem. Przeczesuję palcami zgniłe stronice, których przysięgliśmy strzec. Ich blaknące słowa umykają mi z pamięci niczym twoje wspomnienie, gdy mgła się zbliża. Lecz w przeciwieństwie do ciebie, nie mogę uciec. Nie umknę przed słowami, które do ciebie powiedziałem... bo zawsze, gdy patrzę w lustro, widzę tam twoje spojrzenie, siostro.

Kiedy w mroku nocy wszystko milknie, słyszę echo twoich krzyków w pustych korytarzach. Być może twój duch powróci, by mnie nękać. Być może na to zasługuję.

Jesteś moją drugą, bliźniaczą połową. Lustrzanym odbiciem. Moim największym żalem i stratą. Brakuje mi cię, Sophie. Wróć do mnie.

Twoja Willow

Tu, w księżycowym rozkwicie Me łzy naśladują twoje Na widok pustego serca i trumny