Zamieszanie w katakumbach

Kiedy niosłem materiały do budowy, poczułem dudnienie pod nogami. Przestraszony, upuściłem ciężki ładunek i upadłem na ziemię. Musiałem uderzyć głową w kamienne schody... Pociemniało mi przed oczami. Straciłem przytomność, kto wie, na jak długo.

Gdy się ocknąłem, poczułem mrowienie na dłoni. Coś po niej pełzało. A potem mnie ugryzło. Przeklęte stworzenie zatopiło kły w mojej dłoni! Strząsnąłem je gwałtownie i chciałem zdeptać, ale zdążyło zakopać się pod ziemią... Budujcie beze mnie, muszę opatrzyć ranę!

Zęby nieustannie rozrywają moje ciało.

Pierwsze ugryzienie było gorzkim preludium do wielu kolejnych. Obawiam się, że nadchodzi mój kres.

Mięśnie tężeją, skóra się zaciska. Widzę napierający kształt w świetle świecy... Kamienie katakumb przeklęły mnie, a w pustce mych żeber zamieszkały tysiące wygłodniałych paszcz.