Cykl życia lewiatana cesarskiego

Dostępne dane biologiczne wykorzystano do odtworzenia wpływu obcych bakterii na naturalny cykl życia lewiatana cesarskiego.

Lewiatany te żyły prawdopodobnie w pobliżu rowów oceanicznych planety i przemieszczały się tam w małych stadach, zbliżając się do powierzchni, aby żerować na ogromnych ilościach mikroorganizmów w płytkich wodach. Wielkość rodziny była mocno ograniczona ze względu na dostępne pożywienie. Potomstwo prawdopodobnie rozdzielało się, będąc w młodym wieku i tworzyło własne stada w innym miejscu.

Biorąc pod uwagę ich małą populację, gody i składanie jaj było najprawdopodobniej rzadkim wydarzeniem, być może nawet jednorazowym wydarzeniem w przeciągu całego ich życia. Gatunki prawdopodobnie miały preferowany obszar składania jaj. Udany wylęg był zależny od warunków środowiskowych. Przez rzadkość tego zdarzenia, niemożliwe jest dokładne obliczenie tych warunków.

Nie ma dowodów na poparcie faktu, że wszyscy przedstawiciele gatunku byli odporni na obce bakterie. Nawet jeśli tak jest, istnieją dowody na to, że uwolnienie tej bakterii zdziesiątkowało życie na planecie, co miało katastrofalne skutki dla ilości pożywienia „cesarzy” i ich współczynnika przetrwania.

Symbiotyczny związek między tym gatunkiem i innymi formami życia powstał prawdopodobnie jako bezpośredni wynik infekcji bakteryjnej. Te formy życia, które nauczyły się utrzymywać przy życiu lewiatana cesarskiego, przetrwały dzięki jego pomocy. To może wyjaśnić ogromne obszary martwego oceanu wokół odległych obwodów lokacji lewiatana cesarskiego.