Dane badawcze okazów

Katalog informacji o organizmach poprzednio trzymanych w tej placówce obcych. Kilka wpisów zostało przetłumaczonych.

Mały roślinożerca Gamma

Wygląda na to, że ten wpis dotyczy pospolitego łypacza. Nie wykazuje odporności na infekcję – śmierć następuje zazwyczaj w ciągu czterech dni. Zaobserwowano ograniczone złagodzenie objawów po kontakcie z enzymami żołądkowymi imperatora, lecz symptomy szybko powracają. Okazuje zaawansowane zachowania poznawcze oraz możliwość przenoszenia enzymu do innych okazów.

Embriony lewiatana

Dorosły okaz jest zbyt duży, aby go badać w zamknięciu. Jaja uzyskano z terenu wylęgu. Zarodki nie wykazują odporności – śmierć następuje zazwyczaj w przeciągu trzech tygodni. Mała próbka jaj została zachowana do kontynuowania ważnych badań dotyczących mechanizmów wylęgu lewiatanów.

Ogromny mięsożerca Teta

Laboratorium poza terenem placówki założono w celu badań nad szczątkami. Okazuje trochę potencjalnej odporności na infekcję, ale fizyczne szczątki okazały się niewystarczające do pełnej rekonstrukcji.

Niezidentyfikowany lewiatan

Temu gatunkowi lewiatana przypisano nazwę „cesarski”. Próbki kości zmarłego lewiatana wykazują pewien potencjał odporności na bakterię „kharaa”. Złapano pojedynczy okaz i przeznaczono go do badań w specjalnej do tego przeznaczonej placówce skonstruowanej w regionie wulkanicznym na głębokości 1,4 km.

Podsumowaniechociaż jest to mało prawdopodobne, że okaz imperatora jest nadal przetrzymywany we wspomnianej placówce, istnieje możliwość zdobycia tam kolejnych informacji na temat prób wytworzenia szczepionki.