Pozostałości badanego osobnika

Pozostałości szkieletu ogromnego drapieżnika przetrzymywanego w sztucznym środowisku.

1. Baza. Środowisko stworzone, by pomieścić ten gatunek, sugeruje, że był on utrzymywany przy życiu w zamknięciu przez miesiące, a nawet lata do celów badawczych. Materia organiczna wskazuje, że siedlisko zawierało różnorodną roślinność, chociaż od tego czasu uległa ona rozkładowi. Kiedy kompleks się zawalił, ten gatunek został albo porzucony na śmierć, albo zmarł natychmiast.

2. Ewolucja. Chociaż szkielet dzieli pewne wspólne cechy z zębaczem i rekinem piaskowym, wliczając w to te podwójne oczodoły, ten skamieniały okaz jest znacznie większy i ma niezwykłe przedramiona, rzadko spotykane u gatunków wodnych. Gatunek ten prawdopodobnie wyginął w ciągu ostatnich tysiącleci, a jego ewolucyjni potomkowie wyewoluowali tak bardzo, że zmienili się nie do poznania.