Sluiper

Een gestroomlijnd roofdier voorkomend in het kelpbos, dat wacht op prooien die de veiligheid van de beschutte wateren verlaten om te eten. De sluiper heeft zijn evolutionaire plek in de ''sweet spot'' tussen snelheid en grootte waarschijnlijk miljoenen jaren geleden uitgekerfd en zou één van de oudste soorten op de planeet kunnen zijn. De sluiper lijkt aangetrokken te worden tot afzettingen van titanium, wat zijn tanden scherper maakt en onder druk zet. Zoals met vele roofdieren zou het mogelijk kunnen zijn om hongerige sluipers tijdelijk af te leiden door ze te voeren. 1. Tanden: De tanden van de sluiper zijn ongebruikelijk hard en groeien snel. Zijn uitgerekte snuit kan enorme bijtkracht uitoefenen op grote aanvallers, terwijl hij ook gebruikt kan worden om kleine herbivoren te bereiken die hun toevlucht zoeken tussen de rotsen. 2. Nachtzicht: Gelaagdheid van de retina suggereert een aanpassing voor nachtelijk jagen. 3. Dorsale kammen: Deze kammen kunnen onafhankelijk bewegen voor een superieure manoeuvreerbaarheid. 4. Bekkenvinnen: Lang en krachtig, de sluiper is geëvolueerd om op de snelste prooien te jagen. Beoordeling: Sluipertanden kunnen een applicatie hebben in het fabriceren van adamantineglas